Artykuł 57

1. Organ nadzoru rynku państwa członkowskiego zobowiązuje podmiot gospodarczy do podjęcia wszelkich odpowiednich środków, jeżeli po przeprowadzeniu oceny na podstawie art. 54 stwierdzi, że chociaż produkt z elementami cyfrowymi i procedury wprowadzone przez producenta są zgodne z niniejszym rozporządzeniem, stwarzają one istotne ryzyko w cyberprzestrzeni, a także stwarzają ryzyko dla:

• a) zdrowia lub bezpieczeństwa osób;
• b) wypełnienia obowiązków wynikających z prawa Unii lub prawa krajowego mających na celu ochronę praw podstawowych;
• c) dostępności, autentyczności, integralności lub poufności usług oferowanych przy użyciu elektronicznego systemu informacyjnego przez podmioty niezbędne, o których mowa w art. 3 ust. 1 dyrektywy (UE) 2022/2555; lub
• d) innych aspektów ochrony interesu publicznego.

Środki, o których mowa w akapicie pierwszym, mogą obejmować środki mające na celu zapewnienie, aby dany produkt z elementami cyfrowymi i procedury wprowadzone przez producenta nie stwarzały już określonego ryzyka w momencie udostępnienia na rynku, wycofania z obrotu danego produktu z elementami cyfrowymi lub jego odzyskania, i są stosowne do charakteru tego ryzyka.

2. Producent lub inne właściwe podmioty gospodarcze zapewniają podjęcie działań naprawczych w odniesieniu do określonych produktów z elementami cyfrowymi, które udostępniły na rynku w całej Unii, w terminie wyznaczonym przez organ nadzoru rynku państwa członkowskiego, o którym mowa w ust. 1.

3. Państwo członkowskie niezwłocznie informuje Komisję i pozostałe państwa członkowskie o środkach wprowadzonych na podstawie ust. 1. Informacje te obejmują wszelkie dostępne informacje szczegółowe, w szczególności dane konieczne do identyfikacji odnośnych produktów z elementami cyfrowymi, informacje na temat pochodzenia i łańcucha dostaw tych produktów z elementami cyfrowymi, charakteru występującego ryzyka oraz rodzaju i okresu obowiązywania wprowadzonych środków krajowych.

4. Komisja niezwłocznie rozpoczyna konsultacje z państwami członkowskimi i odpowiednim podmiotem gospodarczym oraz ocenia wprowadzone środki krajowe. Na podstawie wyników tej oceny Komisja decyduje, czy dany środek jest uzasadniony, oraz proponuje odpowiednie środki, o ile są konieczne.

5. Komisja kieruje decyzję, o której mowa w ust. 4, do państw członkowskich.

6. W przypadku gdy Komisja ma wystarczający powód sądzić, w tym na podstawie informacji przekazanych przez ENISA, że produkt z elementami cyfrowymi, choć zgodny z niniejszym rozporządzeniem, stwarza ryzyko, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, informuje ona odpowiedni organ lub odpowiednie organy nadzoru rynku i może zwrócić się do nich o przeprowadzenie oceny i zastosowanie procedur, o których mowa w art. 54 oraz w ust. 1, 2 i 3 niniejszego artykułu.

7. W okolicznościach, które uzasadniają niezwłoczną interwencję w celu utrzymania prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego, i jeżeli Komisja ma wystarczający powód sądzić, że produkt z elementami cyfrowymi, o którym mowa w ust. 6, nadal stwarza ryzyko, o którym mowa w ust. 1, a odpowiednie krajowe organy nadzoru rynku nie wprowadziły żadnych skutecznych środków, Komisja przeprowadza ocenę ryzyka stwarzanego przez ten produkt z elementami cyfrowymi i może zwrócić się do ENISA o dostarczenie analizy na poparcie tej oceny oraz informuje o tym odpowiednie organy nadzoru rynku. W razie potrzeby odpowiednie podmioty gospodarcze współpracują z ENISA.

8. Na podstawie oceny, o której mowa w ust. 7, Komisja może ustalić, że konieczne jest wprowadzenie środka naprawczego lub ograniczającego na poziomie Unii. W tym celu Komisja niezwłocznie przeprowadza konsultacje z zainteresowanymi państwami członkowskimi i odpowiednim podmiotem gospodarczym lub podmiotami gospodarczymi.

9. Na podstawie konsultacji, o których mowa w ust. 8 niniejszego artykułu, Komisja może przyjąć akty wykonawcze w celu podjęcia decyzji o wprowadzeniu środków naprawczych lub ograniczających na poziomie Unii, w tym wymagających wycofania określonych produktów z elementami cyfrowymi z obrotu lub odzyskania ich w rozsądnym terminie, stosownym do charakteru ryzyka. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 62 ust. 2.

10. Komisja niezwłocznie informuje odpowiedni podmiot gospodarczy lub odpowiednie podmioty gospodarcze o aktach wykonawczych, o których mowa w ust. 9. Państwa członkowskie niezwłocznie wprowadzają w życie te akty wykonawcze i informują o tym Komisję.

11. Przepisy ust. 6–10 stosuje się przez okres trwania wyjątkowej sytuacji, która uzasadniała interwencję Komisji, oraz tak długo, jak dany produkt z elementami cyfrowymi stwarza ryzyko, o którym mowa w ust. 1.